Een betoverde wereld
mei 30, 2018
Conditionering en de-conditionering (1)
juni 4, 2018
Show all

Stop de verwoesting!

 

Wij wonen in mooi landelijk Drenthe in een gebied dat ooit hoogveen was. We kijken in de verte op de Hondsrug, die zichtbaar wat hoger in het landschap ligt. We genieten dagelijks van het platteland, van de stilte die er (vooral ’s nachts) heerst, van de echte duisternis, van de prachtige wolkenluchten en zonsondergangen. En ons erf veranderen we stapje voor stapje in een natuurlijk paradijsje waar het gonst van leven.

Maar in alle eerlijkheid word ik ook heel vaak heel verdrietig als ik door het landschap rij. De natuur is teruggedrongen tot kleine randen en beschermde gebieden waar hekken omheen staan. Het grootste deel van het landschap wordt (ook in Drenthe!) bepaald door… landbouw. En landbouw is géén natuur. Landbouw is industrie. En nog iets preciezer: de meeste landbouw is vlees- en melkindustrie.

Veel mensen realiseren zich dat niet, maar het overgrote deel van wat er in Nederland op akkers wordt verbouwd is DIERVOER. Alle mais, alle graslanden, het overgrote deel van de aardappelen, de granen en de bieten… het is allemaal diervoeding. Het wordt na de oogst in grote vrachtauto’s vervoerd naar de megastallen waar dieren een kort en liefdeloos bestaan hebben in gevangenschap en daarna op brute wijze worden geslacht op een vijfde van hun natuurlijke leeftijd. Of het gaat naar de stallen waar nog jonge koeien vrijwel hun hele (korte) leven moeder zijn van kalfjes die ze nooit zien en ook niet mogen voeden. Wat hun lichaam maakt voor hun eigen kinderen wordt machinaal tweemaal daags wreed geroofd. Wat een liefdevol groen landschap lijkt, is de uitloper van een gruwelijke industrie.

Bovendien is het ook een verwoestende landbouw: enorme monoculturen waar geen (on)kruidje meer tussen staat. Wekelijks rijden er grote trekkers met gifspuiten overheen. De bemesting bestaat uit chemische kunstmest of zure, bijtende drijfmest die met geweld de grond in wordt geïnjecteerd en daar het bodemleven volledig verwoest. De akkers zijn zo verarmd en verschraald dat er geen enkele structuur meer in de bodem zit. Het kan geen water en voedingsstoffen meer vasthouden en dat is zichtbaar. Bij een beetje wind ziet de horizon bruin van het stuivende zand. En al in begin mei moeten enorme regeninstallaties de akkers nat houden met water dat van dieper wordt opgepompt. Het is een landbouw die verwoestend is voor het leven.

En we leven er tussenin. Niet alleen ik, maar ook jij. Iedereen ziet dit om zich heen. Iedereen kán het zien. Het gebeurt open en bloot onder onze ogen! Maar we zien het niet meer… we vinden het zelfs mooi. Maar kijk dan, er is werkelijk niks moois aan! Het is verwoesting en wreedheid in elk denkbaar perspectief. Verwoestend voor de bodem, verwoestend voor de insecten, de vogels, het wild, verwoestend voor de dieren die ermee gevoed gaan worden… en zelfs verwoestend voor de gezondheid van de mensen die later de producten op hun bord hebben. Er is werkelijk niks moois of natuurlijks te vinden in deze keten. Niks!

In alle eerlijkheid snap ik niet dat we in deze tijd van bewustwording dit nog tolereren. Ik snap ook niet waarom mensen gaan strijden tegen de overheid, de voedingsindustrie en de zaadgiganten als Monsanto als ze ZÉLF de sleutel in handen hebben. We kunnen dit alles namelijk binnen een jaar stoppen! Echt, dat kan! We kunnen het onmiddellijk een halt toeroepen! Gewoon door ons koop- en eetgedrag. Als wij niks meer kopen en eten uit deze vreselijk gewelddadige industrie, valt het om. Ja, de boeren ontvangen vaak nog subsidies en ja, dat is wat mij betreft misdadig! Maar de grootste geldstroom in deze industrie is die van de consumenten: zij kopen het en financieren het dus.

Alsjeblieft, zullen we er mee stoppen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *