Wat verlangt jouw ziel?
mei 8, 2018
Geen christen (2): Wie moet ik bedanken?
mei 27, 2018
Show all

Ik ben geen christen, ik ben een mens!

 
Oké, het moet er maar eens uit!
Open kaart en schoon schip.

Religie in het algemeen en het Christendom in het bijzonder is in mijn ogen een van de meest misselijkmakende strategieën om mensen te vervreemden van hun eigen kracht, hun eigen verlangen, hun eigen bestaansrecht, ja goed beschouwd van hun totale eigenheid. Volgens veel religies zijn mensen niet ‘van zichzelf’ maar behoren toe aan een hogere waarheid of entiteit (‘God’) en dus ook hun wil (‘Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede’), hun verlangen (die zijn immers ‘zondig’), ja hun hele leven (‘geef je leven aan God’). Alles wordt gekaapt voor ‘Het koninkrijk van God’!

Religie is vaak een dekmantel voor emotioneel misbruik en levenslange indoctrinatie. De wereld wordt verdeeld in goed en fout en de grens tussen beiden valt samen met het eigen gelijk! Goed wordt beloond met ‘eeuwige beloning’ en fout met ‘eeuwige straf’. Deze extreme eenzijdige duiding van onze gelaagde en veelkleurige werkelijkheid ontneemt mensen (vooral kinderen en jongeren) de kans om een eigen weg in het leven te zoeken. Alles is immers al duidelijk en wie dat betwist wordt teruggeroepen met agressieve dreigementen (hel) of emotionele chantage (‘Jezus is voor jou gestorven). Je moet maar durven...

Religie sluit mensen op in een morele gevangenis en noemt dat vrijheid. Maar dat is een leugen! Een moraal die vijandig staat tegenover levenslust, plezier, lust, seksualiteit, ontdekken, kritische vragen, vrije expressie, zelfbeschikking, niks doen (moet ik doorgaan?)... is geen vrijheid.

En ja, ik leefde het grootste deel van mijn leven in deze leugen. Ik ben er in geboren, er in gedrenkt, het heeft de meeste van mijn grote besluiten in het leven bepaald. En hoewel ik er altijd mee geworsteld heb, draag ik er ook verantwoordelijkheid voor. Ik heb er kinderen mee groot gebracht, theologie gestudeerd, mensen begeleid en getroost, boeken geschreven, ik ben zelfs pastor geweest. Ik heb de leugen mee in stand gehouden en dat spijt me meer dan ik zeggen kan.

Ik heb mijn weg gezocht... en nooit gevonden. Ik voel nu op mijn 49e hoe ontwrichtend het is geweest en merk nog bijna dagelijks hoe ontredderend mijn uittocht is. Ik moet letterlijk opnieuw geboren worden (en nee, die uitdrukking is niet exclusief van gelovigen!) als mens, als kind, als vader, als man. Opnieuw leren voelen wat ik voel, wat ik verlang, wat ik wil. Helemaal voor het eerst ontdekken waar MIJN leven over gaat en wat ik hier kom doen. En dat gaat niet zonder slag of stoot. Niks lijkt meer wat het is, nergens vind ik nu houvast...

Maar het is wel voorbij!
Ik ben geen christen.
Ik ben een mens.
Amen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *